یک عمر دویدیم و به کویت نرسیدیم
دل از تو شکستیم ولی دل نبریدیم
روی تو گُل انداخته شرم گنه ما
ما از گُل روی تو خجالت نکشیدیم
رفتیم و دویدیم همه عمر و نگفتیم
دنبال که رفتیم ،به سوی که دویدیم
تو سینه صد چاک زما خواستی و ما
حتی زفراغ تو گریبان نه دریدیم
عالم همه جا بود محیط کرم تو
افسوس که ما قطره ای از آن نچشیدیم
بودیم سرافراز به مهر تو هَماره
هرچند زبار گنه خویش خمیدیم
امیر بی قرینه کی میایی
سحر خیز مدینه کی میایی
گنه من کردم استغفار از آن تو
من از تو غافلم تو یاد مایی
دعایم کن دعایم هرکجایی
اگر با آه تو گردم خدایی
+ نوشته شده در Thu 18 Mar 2010 ساعت 22:1 توسط عادل انصاری
|
