
وان مواعید كه كردی مرود از یادت
در شگفتم كه در این مدت ایام فراق
برگرفتی ز حریفان دل و دل میدادت
برسان بندگی دختر رز گو به درآی
كه دم و همت ما كرد ز بند آزادت
شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست
جای غم باد مر آن دل كه نخواهد شادت
شكر ایزد كه ز تاراج خزان رخنه نیافت
بوستان سمن و سرو و گل و شمشادت
چشم بد دور كز آن تفرقهات بازآورد
طالع نامور و دولت مادرزادت
حافظ از دست مده دولت این كشتی نوح
ور نه طوفان حوادث ببرد بنیادت
+ نوشته شده در Sun 21 Mar 2010 ساعت 14:37 توسط عادل انصاری
|